prof. Bogumił Grott: Człowiek, wychowanie i kultura w programie falangi

„Ogólnie środowisko to widziało w społeczeństwie polskim przede wszystkim bierność i kłótliwość jako cechy dominujące, sugerowało więc konieczność osiągnięcia jedności w dziedzinie religijnej, moralnej, społecznej i politycznej. Dodatkowo podnoszono i podkreślano istnienie ogromnych dysproporcji między postulowanymi przez grupę celami a stanem rzeczy w ówczesnej Polsce. Wychodząc z takich przesłanek, Falanga zamierzała stworzyć w kwestii wychowania nową jakościowo koncepcję opartą na własnym narodowo-radykalnym światopoglądzie.”- prof. Bogumił Grott, „CZŁOWIEK, WYCHOWANIE I KULTURA W PROGRAMIE FALANGI”

 

Kwasieborski Wytyczne ideowe…, s. 19

————————————————————————————————————-

Dalsza część dostępna w nr 2 Narodowego Horyzontu

Bartosz Minge: Etatyzm drogą NR

„Kilku korwinistów powtarza już pewnie jak mantrę, że profesorowie Rybarski oraz Taylor byli wolnorynkowcami. Nie przeczę temu. Faktem jest, że Rybarski postulował ograniczenie opieki socjalnej ze strony państwa czy rozpowszechnienie własności prywatnej. Pozostaje jednak faktem, że zarówno on jak i Taylor byli przede wszystkim endekami. Sytuuje ich to daleko od liberałów spod znaku JKM, ale też w innym szeregu niż narodowych radykałów. W związku z tym w odniesieniu historycznym narodowi radykałowie powołują się na ekonomiczne poglądy ONR- ABC, RNR- Falangi czy Adama Doboszyńskiego. Nie oznacza to, że będą je kopiować. Czasy się zmieniły, a wraz z nimi także realia i wyzwania, jakie realizować musi współczesna gospodarka.”- Bartosz Minge, „Etatyzm drogą NR”

 

————————————————————————————————————-

Dalsza część dostępna w nr 2 Narodowego Horyzontu

Agata Reczek: Liberalizm w świetle tradycji katolickiej

„Socjal – liberalizm, liberalizm konserwatywny, demokracja liberalna – wszystkie te prądy czerpią z tego samego źródła. Dzisiejszy podział na lewicę i prawicę jest podziałem sofistycznym, gdyż obie strony oparte są o liberalizm. Lewica nie stroni od liberalizmu obyczajowego i wszelkiej maści „równości”, prawica natomiast przypisuje sobie łatkę liberalizmu gospodarczego. Sam podział na lewicę i prawicę ma swoje źródło w rewolucji francuskiej i wskazuje na zwolenników i przeciwników oświeceniowych reform, tak więc współczesny podział na prawicę i lewicę jest niezbyt ścisły.

Warto na początku zaznaczyć stanowisko Kościoła w sprawie własności prywatnej, gdyż wszelkiej maści kapitaliści wszystkiemu co nieliberalne, od razu zarzucają socjalizm. „Prywatne bowiem posiadanie dóbr materialnych na własność jest naturalnym prawem człowieka” – tak w encyklice Rerum Novarum poucza wiernych Leon XIII. Papież w tejże encyklice podkreśla, że własność prywatna jest zjawiskiem starszym niż państwo, co więc wyklucza kolektywizm i długotrwałą gospodarkę centralnie sterowaną.”- Agata Reczek, „Liberalizm w świetle tradycji katolickiej”

 

————————————————————————————————————-

Dalsza część dostępna w nr 2 Narodowego Horyzontu

Edwin Harmata: „Neurogeneza grzechu”

„Proceder przeciwstawiania sobie wiedzy i religii marksiści kulturowi stosują od dziesięcioleci. Jednak jego bezzasadność i absurdalność jest nad wyraz widoczna, zarówno w naukach biologicznych, jak i społecznych. Czy rzeczywiście zasadny jest dualizm ciała i duszy? Czy faktycznie wiedza na temat działania określonych hormonów i struktur mózgowych odbiera nam wolną wolę? Czy rzeczywiście, będąc wierzącymi katolikami, jesteśmy skazani na porzucenie zdobyczy ludzkiego umysłu?  By odpowiedzieć na te pytania musimy zacząć od tego, co na dobrą sprawę, wiemy na temat ludzkiego mózgu.”- Edwin Harmata, „Neurogeneza grzechu”

 

————————————————————————————————————-

Dalsza część dostępna w nr 2 Narodowego Horyzontu

Piotr Puciński: „Non multa sed multum”

„O nadrzędnej roli edukacji w życiu młodych ludzi nie trzeba nikogo przekonywać. Przytaczając klasyka: „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”. To jaką wiedzę, zainteresowania, cechy charakteru nabędzie człowiek w tym okresie życia, zwykle generuje w znacznym stopniu jego przyszłość. Pierw w doborze studiów, poszukiwaniu pracy w danym sektorze rynku. Następnie być może i w próbach rozpoczęcia własnej działalności, ale i społecznym czy politycznym zaangażowaniu lub jego braku.”- Piotr Puciński, „Non multa sed multum

 

————————————————————————————————————-

Dalsza część dostępna w nr 2 Narodowego Horyzontu